تبلیغات
به زبانی دیگر
...:: بسم الله الرحمن الرحیم ::...
سه شنبه 10 فروردین 1389

O məktub heç vaxt oxunmadı

سه شنبه 10 فروردین 1389

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

Cümə axşamı idi. Ella indicə Stiv-i görmüşdü və o çox xoşbəxt idi. Stivdən başqa, hamı bilirdi ki, Ella üç ildi onu sevir, ancaq heç vaxt ona deyə bilmirdi. İstər-istəməz, nə vaxt Stivi görürdüsə, o gülümsəyirdi. Stiv həmişə onun üzünü təbəssümdən əskik etmirdi. Hər gecə onun haqqında fikirləşərdi, və onların birlikdə olmasını arzulayardı. Ancaq bu gün, o daha çox xoşbəxt idi, çünki üç gündən sonra, Ellanın ad günü olacaqdı və o Stivi də dəvət edəcəkdi. Biologiya dərsindən sonra, Ellanın ən yaxın dostu, Ceyn Stivi bir yana çəkdi və Ellanın ad günü haqqında ona dedi. Ceyn ona dedi ki, Ella ilə dost kimi görüşə getsin. Ceyn ona dedi ki, Ella dünyanın ən xoşbəxt qızı olacaq, əgər sən bunu etsən. O soruşanda ki, niyə Ceyn ona hər şeyi dedi. O məmnuniyyətlə Ellanın ad günündə onu dost kimi restorana aparmağı qəbul etdi.

Ella xəbəri alan kimi sevincdən ağlamağa başladı. Üç gün onun üçün illərə bənzədi. Şənbə günü nəhayət gəldi və Ella Stiv-lə görüşəcək restorana getdi. Saat 6 idi, ancaq Stiv orada deyildi. On dəqiqə keçdi və o gəlmədi. Ella gözlədi. Vaxt keçdi…Ella gözünü yumub açdı ki, saat 7:30 idi və Stiv yenə hələ də yox idi. O hönkür-hönkür ağlamağa başladı. Restoranı tərk edən zaman, o göz yaşları ilə iz yaradırdı. Özünü idarə edə bilmədən yola çıxdı və fikirləşdi ki, Stiv ona nifrət edir. O küçəyə çıxıb getdi, yolu keçərək. Ancaq ona sarı gələn, üç sərxoş oğlan ilə dolu olan avtomobili görmədi. Bir an keçdi.....və hamı yolun ortasında olan, qana batmış Ella-ya doğru gəlirdi. Onun çox gözəl ağ donu indi qırmızı idi. İki gün sonra, möcüzə baş vermişdi! O komadan oyandı və çarpayısında oturan bir qadın gördü. Bu Stiv-in anası idi. Buyur, bu məktub Stivdəndir, o dedi, gözündən yaş axa-axa. Nə baş verdiyini anlamayan Ella məktubu açdı və oxudu.

Əziz Ella Mən bilirəm ki, sən heç vaxt bu məktubu oxumayacaqsan, çünki mən bilirəm ki, sən daha ölmüsən və hamısı mənim günahımdı. Bilirsən o gün Ceyn mənə dedi ki, sən üç ildi ki məni sevirsən və mən özümü dünyanın ən pis oğlanı kimi hiss etdim! Mən heç vaxt başa düşməmişdim ki, sən məni sevirsən. Bəs mənə niyə demirdin? Həqiqətən, mən səni dost kimi çox sevirdim.

Və başqa həqiqət: mən sənə demək istəyirəm ki, şənbə günü, mən bizim görüşümüzü unutmadım və heç gecikmədimdə. Mən sadəcə küçənin küncündə dayandım, səni restorana tərəf gedən gördüm. Həmin an dünyanın ən gözəl qızı idin. Uzun saçların günəşin altında par-par parıldayırdı. Amma sən günəşdən də çox işıq saçırdın mənim üçün. Mən restorana girməyə qorxdum. Həm qorxurdum, həm də həyəcanlı idim. Ürəyim döyünürdü. Belə ki, mən sadəcə orada dayandım və suyu necə içdiyini, necə sakitcə oturduğunu seyr etdim. Səni hər on dəqiqədən bir saatına baxan gördüm və özümü günahkar hiss etdim, ancaq mən sadəcə səni müşahidə etmək istədim. Bilirsən? O bir saat yarımda mən səni sevdim və bildim ki, həyatımı sona qədər səninlə keçirmək istəyirəm. Sən elə gözəl idin…

Ancaq səni maşın vurandan sonra gözüm qaraldı. Bilmədim nə edim. Tez, getdim sənin yanına. Amma buraxmadılar yaxına. Hətta qədər qan içində də gözəl idin. Kimsə sənin nəfəs almadığınə söylədi. Və bu sözlər axırıncı eşitdiyim sözlər idi. Mən tez Golden Gate Körpüsünə sürdüm və indi ayağımın altındakı bu suyu seyr edirəm. Burada mənim məktubum bitir. Mən indi tullanacağam. Çünki sənsiz həyatın mənası yoxdur. Sənsiz yaşaya bilmərəm, mənim canım. Səni Sevirəm, həyatım! Stiv P.S. Ad günün mübarək! Düzdü...
Elə burdaca, Ella-nın ürəyi dayandı. Və bu məktub heç vaxt axıra kimi oxunmadı.




دوشنبه 22 تیر 1388

از هر دست بدهی از همان دست پس می گیری

دوشنبه 22 تیر 1388

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

در نور کم غروب، زن سالخورده ای را دید که در کنار جاده درمانده،منتظر بود در آن نور کم متوجه شد که او نیاز به کمک دارد جلوی مرسدس زن ایستاد و از اتومبیلش پیاده شد در این یک ساعت گذشته هیچ کس نایستاده بود تا کمکش کند زن به خود گفت مبادا این مرد بخواهد به من صدمه ای بزند؟ ظاهرش که بی خطر نبود فقیر و گرسنه هم به نظر می رسید مرد زن را که در بیرون از ماشینیش در سرما ایستاده بود دید و متوجه آثار ترس در او شد گفت: خانم من آماده ام به شما کمک کنم بهتر است شما بروید داخل اتومبیل که گرمتر است ضمنا" اسم من برایان آندرسون است فقط لاستیک اتومبیلش پنچر شده بود اما همین هم برای یک زن سالخورده مصیبت محسوب می شد برایان در مدت کوتاهی لاستیک را عوض کرد زن گفت اهل سنتلوئیس است و عبوری از آنجا می گذشته است تشکر زبانی برای کمک آن مرد کافی نبود از او پرسید که چه مبلغ بپردازد هر مبلغی می گفت می پرداخت چون اگر او کمکش نمی کرد هر اتفاقی ممکن بود بیفتد برایان معمولا برای دستمزدش تامل نمی کرد اما این بار برای مزد نکرده بود برای کمک به یک نیازمند کرده بود و البته در گذشته افراد زیادی هم به او کمک کرده بودند .

او به خانم گفت که اگر واقعا می خواهد مزد او را بدهد دفعۀ بعد که نیازمندی را دید به او کمک کند و افزود و آن وقت از من هم یادی کنید خانم سوار اتومبیلش شد و رفت چند کیلومتر جلوتر، خانم، کافه ای دید به آن کافه رفت تا چیزی بخورد. پیشخدمت زن پیش آمد و حوله تمیزی آورد تا موهایش را خشک کند پیشخدمت لبخند شیرینی داشت لبخندی که صبح تا شب سرپابودن هم نتوانسته بود محوش کند آن خانم دید که پیشخدمت باید 8 ماهه حامله باشد با این حال نگذاشته بود که فشار و درد تغییری در رفتارش بدهد آن گاه به یاد برایان افتاد وقتی آن خانم غذایش را تمام کرد، صورتحساب را با یک اسکناس صد دلاری پرداخت پیشخدمت رفت تا بقیه پول را بیاورد وقتی برگشت، آن خانم رفته بود

پیشخدمت نفهمید آن خانم کجا رفت. بعد متوجه شد چیزی روی دستمال سفره نوشته شده است با خواندن آن اشک به چشمش آمد چیزی لازم نیست به من برگردانی من هم در چنین وضعی قرار داشتم شخصی به من کمک کرد همان طور که من به تو کمک کردم اگر واقعا می خواهی دین خود را ادا کنی این کار را بکن نگذار این زنجیرۀ عشق همین جا به تو ختم شود زیر دستمال چهارصد دلار دیگر هم بود آن شب او به آن نوشته و پول فکر می کرد آن خانم از کجا فهمید که او و شوهرش به آن پول نیاز داشتند

بچه ماه آینده به دنیا می آمد و آن وقت وضع بدتر هم می شد شوهرش هم خیلی نگران بود همان طور که کنار شوهرش دراز کشیده بود به نرمی او را بوسید و آهسته در گوشش گفت همه چیز درست میشه دوستت دارم برایان آندرسون




یکشنبه 11 اسفند 1387

جملات روحیه بخش و پند آموز بزرگان

یکشنبه 11 اسفند 1387

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

* اگر روزی دشمن پیدا کردی, بدان در رسیدن به هدفت موفق بودی!
* اگر روزی تهدیدت کردند, بدان در برابرت ناتوانند!
* اگر روزی خیانت دیدی, بدان قیمتت بالاست!
* اگر روزی ترکت کردند , بدان با تو بودن لیاقت می خواهد
* پیش از سحر تاریک است اما تاکنون نشده که افتاب طلوع نکند. به سحر اعتماد کنید!
* اگر آفتاب را به نظاره بنشینی، سایه را نتوانی دید.
* امروز نخستین روز آینده ی توست.
* وقتی یکی از درهای شادی بسته می شود،در دیگری باز می شود،ولی اغلب،ما آن قدر به در بسته نگاه می کنیم،که
در باز شده را نمی بینیم.
* آنقدر شكست خوردن را تجربه كنید تا راه شكست دادن را بیاموزید
* بادكنك ها همیشه با باد مخالف اوج میگیرند.
* برای خود زندگی كنیم نه برای نمایش دادن آن به دیگران.
* سفری به طول هزار فرسنگ با یك گام آغاز می شود.
* بازنده ها در هر جواب مشكلی را می بینند، ولی برنده در هر مشكلی جوابی را می بیند.
* به جای موفقیت در چیزی كه از آن نفرت دارم، ترجیح می دهم در چیزی شكست بخورم كه از آن لذت می برم(هینز سیندی).
* بادبادك تا با باد مخالف روبه رو نگردد ، اوج نخواهد گرفت.
* آن‌چه را که در مزرعه ذهن خود کاشته‌اید درو خواهید کرد. 
* اگر در جریان رودخانه صبرت ضعیف باشد هر تکه چوبی مانعی عظیم بر سر راهت خواهد شد.
* آن كه امروز را از دست می دهد ! فردا را نخواهد یافت.
* هیچ روزی از امروز با ارزش تر نیست
* چنان باش كه بتوانی به هر كس بگویی مثل من رفتار كن  
* انسان هر چه بالاتر برود احتمال دیده شدن وصله ی شلوارش بیشتر می شود (( ادیسون ))
* هنگامی که درگیر یک رسوایی می شوی ، در می یابی دوستان واقعی ات چه کسانی هستند .(( الیزابت تیلور ))
* عشق عینک سبزی است که با آن انسان کاه را یونجه می‌بیند .(( مارک تواین ))
* من نمیگویم هرگز نباید در نگاه اول عاشق شد اما اعتقاد دارم باید برای بار دوم هم نگاه کرد .(( ویکتور هوگو ))
* هرگز به احساساتی که در اولین بر خورد از کسی پیدا می کنید نسنجیده اعتماد نکنید .(( آناتول فرانس ))
* تصمیم خداوند از قدرت درک ما خارج است اما همیشه به سود ما می باشد .(( پائولوکوئیلو ))
* مهم نیست چه پیش آمده ، تحمل کن و اندوه خود را زیر لبخندی بپوشان .( دیل کارنگی )
* علف هرزه چیست ؟گیاهی است که هنوز فوایدش کشف نشده است .(( امرسون ))
* بردن همه چیز نیست ؛ امّا تلاش برای بردن چرا .(( وئیس لومباردی ))




چهارشنبه 22 خرداد 1387

تصویری از عشق

چهارشنبه 22 خرداد 1387

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

تصویری از عشق

.

.

.

ای‌ كه‌ می‌پرسی‌ نشان‌ عشق‌ چیست‌، عشق‌ چیزی‌ جز ظهور مهر نیست‌

عشق‌ یعنی‌ مهر بی‌اما، اگر عشق‌ یعنی‌ رفتن‌ با پای‌ سر

عشق‌ یعنی‌ دل‌ تپیدن‌ بهر دوست،‌ عشق‌ یعنی‌ جان‌ من‌ قربان‌ اوست‌

عشق‌ یعنی‌ مستی‌ از چشمان‌ او بی‌لب‌ و بی‌جرعه، بی‌می، بی‌سبو

عشق‌ یعنی‌ عاشق‌ بی‌زحمتی‌، عشق‌ یعنی‌ بوسه‌ بی‌شهوتی‌

عشق‌ یار مهربان‌ زندگی‌، بادبان‌ و نردبان‌ زندگی‌

عشق‌ یعنی‌ دشت‌ گلكاری‌ شده‌، در كویری‌ چشمه‌ای‌ جاری‌ شده‌

یك‌ شقایق‌ در میان‌ دشت‌ خار، باور امكان‌ با یك‌ گل‌ بهار

در خزانی‌ برگریز و زرد و سخت‌ عشق، تاب‌ آخرین‌ برگ‌ درخت‌

عشق‌ یعنی‌ روح‌ را آراستن‌، بی‌شمار افتادن‌ و برخاستن‌

عشق‌ یعنی‌ زشتی‌ زیبا شده‌، عشق‌ یعنی‌ گنگی‌ گویا شده‌

عشق‌ یعنی‌ ترش‌ را شیرین‌ كنی، عشق‌ یعنی‌ نیش‌ را نوشین‌ كنی‌

عشق‌ یعنی‌ اینكه‌ انگوری‌ كنی، عشق‌ یعنی‌ اینكه‌ زنبوری‌ كنی‌

عشق‌ یعنی‌ مهربانی‌ درعمل‌، خلق‌ كیفیت‌ به‌ كندوی‌ عسل‌

عشق، رنج‌ مهربانی‌ داشتن‌، زخم‌ درك‌ آسمانی‌ داشتن‌

عشق‌ یعنی‌ گل‌ بجای‌ خارباش، پل‌ بجای‌ این‌ همه‌ دیوار باش‌

عشق‌ یعنی‌ یك‌ نگاه‌ آشنا، دیدن‌ افتادگان‌ زیرپا

زیرلب‌ با خود ترنم‌ داشتن، برلب‌ غمگین‌ تبسم‌ كاشتن‌

عشق، آزادی، رهایی، ایمنی‌ عشق، زیبایی، زلالی، روشنی‌

عشق‌ یعنی‌ تنگ‌ بی‌ماهی‌ شده‌، عشق‌ یعنی‌ ماهی‌ راهی‌ شده‌

عشق‌ یعنی‌ مرغهای‌ خوش‌ نفس، بردن‌ آنها به‌ بیرون‌ از قفس‌

عشق‌ یعنی‌ برگ‌ روی‌ ساقه‌ها، عشق‌ یعنی‌ گل‌ به‌ روی‌ شاخه‌ها

عشق‌ یعنی‌ جنگل‌ دور از تبر، دوری‌ سرسبزی‌ از خوف‌ و خطر

آسمان‌ آبی‌ دور از غبار، چشمك‌ یك‌ اختر دنباله‌دار

عشق‌ یعنی‌ از بدیها اجتناب‌، بردن‌ پروانه‌ از لای‌ كتاب‌

عشق‌ زندان‌ بدون‌ شهروند، عشق‌ زندانبان‌ بدون‌ شهربند

در میان‌ این‌ همه‌ غوغا و شر، عشق‌ یعنی‌ كاهش‌ رنج‌ بشر

ای‌ توانا ناتوان‌ عشق‌ باش، پهلوانا پهلوان‌ عشق‌ باش‌

پوریای‌ عشق‌ باش‌ ای‌ پهلوان، تكیه‌ كمتر كن‌ به‌ زور پهلوان‌

عشق‌ یعنی‌ تشنه‌ای‌ خود نیز اگر، واگذاری‌ آب‌ را بر تشنه‌تر

عشق‌ یعنی‌ ساقی‌ كوثر شدن‌، بی‌پرو بی‌پیكر و بی‌سرشدن‌

نیمه‌ شب‌ سرمست‌ از جام‌ سروش، در به‌ در انبان‌ خرما روی‌ دوش‌

عشق‌ یعنی‌ خدمت‌ بی‌منتی‌، عشق‌ یعنی‌ طاعت‌ بی‌جنتی‌

گاه‌ بر بی‌احترامی‌ احترام‌، بخشش‌ و مردی‌ به‌ جای‌ انتقام‌

عشق‌ را دیدی‌ خودت‌ را خاك‌ كن‌، سینه‌ات‌ را در حضورش‌ چاك‌ كن‌

عشق‌ آمد خویش‌ را گم‌ كن، عزیز قوتت‌ را قوت‌ مردم‌ كن‌ عزیز

عشق‌ یعنی‌ مشكلی‌ آسان‌ كنی، دردی‌ از درمانده‌ای‌ درمان‌ كنی‌

عشق‌ یعنی‌ خویشتن‌ را گم‌ كنی‌، عشق‌ یعنی‌ خویش‌ را گندم‌ كنی‌

عشق‌ یعنی‌ خویشتن‌ را نان‌ كنی، مهربانی‌ را چنین‌ ارزان‌ كنی‌

عشق‌ یعنی‌ نان‌ ده‌ و از دین‌ مپرس، در مقام‌ بخشش‌ از آئین‌ مپرس‌

هركسی‌ او را خدایش‌ جان‌ دهد، آدمی‌ باید كه‌ او را نان‌ دهد

در تنور عاشقی‌ سردی‌ مكن‌، در مقام‌ عشق‌ نامردی‌ مكن‌

لاف‌ مردی‌ می‌زنی‌ مردانه‌ باش، در مسیر عاشقی‌ افسانه‌ باش‌

دین‌ نداری‌ مردی‌ آزاده‌ شو، هرچه‌ بالا می‌روی‌ افتاده‌ شو

در پناه‌ دین‌ دكانداری‌ مكن‌، چون‌ به‌ خلوت‌ می‌روی‌ كاری‌ مكن‌

جام‌ انگوری‌ و سرمستی‌ بنوش‌، جامه‌ تقوی‌ به‌ تردستی‌ مپوش‌

عشق‌ یعنی‌ ظاهر باطن‌نما، باطنی‌ آكنده‌ از نور خدا

عشق‌ یعنی‌ عارف‌ بی‌خرقه‌ای‌، عشق‌ یعنی‌ بنده‌ بی‌فرقه‌ای‌

عشق‌ یعنی‌ آن‌ چنان‌ در نیستی‌، تا كه‌ معشوقت‌ نداند كیستی‌

عشق‌ باباطاهر عریان‌ شده‌، در دوبیتی‌های‌ خود پنهان‌ شده‌

عاشقی‌ یعنی‌ دوبیتی‌های‌ او مختصر، ساده ولی‌ پر های‌ و هو

عشق‌ یعنی‌ جسم‌ روحانی‌ شده‌، قلب‌ خورشیدی‌ نورانی‌ شده‌

عشق‌ یعنی‌ ذهن‌ زیباآفرین، آسمانی‌ كردن‌ روی‌ زمین‌

هركه‌ با عشق‌ آشنا شد مست‌ شد، وارد یك‌ راه‌ بی‌ بن‌بست‌ شد

هركجا عشق‌ آید و ساكن‌ شود، هرچه‌ ناممكن‌ بود ممكن‌ شود

در جهان‌ هر كار خوب‌ و ماندنی‌ است، ردپای‌ عشق‌ در او دیدنی‌ست‌

سالك آری‌ عشق‌ رمزی‌ در دلست‌، شرح‌ و وصف‌ عشق‌ كاری‌ مشكل‌ست‌

عشق‌ یعنی‌ شور هستی‌ دركلام‌ عشق، یعنی‌ شعر، مستی، والسلام‌


مجتبی‌ كاشانی‌ " سالك "

.




سه شنبه 24 اردیبهشت 1387

یادی از مادر

سه شنبه 24 اردیبهشت 1387

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

یادی از مادر

.

.

The moment a child is born
 the mother is also born
she never existed before
the woman existed but the mother never

a mother is something absolutly new


زمانیکه یک بچه متولد میشود مادر نیز متولد میشود
او هرگز قبلا وجود نداشت
زن وجود داشت ولی مادر هرگز
 مادر  یک چیز  مطلقا جدید است!

.




دوشنبه 23 اردیبهشت 1387

راه بهشت ...

دوشنبه 23 اردیبهشت 1387

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

راه بهشت ...

.

.

مردی با اسب و سگش در جاده‌ای راه می‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظیمی، صاعقه‌ای فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهمید كه دیگر این دنیا را ترك كرده است و همچنان با دو جانورش پیش رفت. گاهی مدت‌ها طول می‌كشد تا مرده‌ها به شرایط جدید خودشان پی ببرند.

پیاده ‌روی درازی بود، تپه بلندی بود، آفتاب تندی بود، عرق می‌ ریختند و به شدت تشنه بودند. در یك پیچ جاده دروازه تمام مرمری عظیمی دیدند كه به میدانی باسنگفرش طلا باز می‌شد و در وسط آن چشمه‌ای بود كه آب زلالی از آن جاری بود. رهگذر رو به مرد دروازه ‌بان كرد و گفت: "روز بخیر، اینجا كجاست كه اینقدر قشنگ است؟"

دروازه‌بان: "روز به خیر، اینجا بهشت است."
- "چه خوب كه به بهشت رسیدیم، خیلی تشنه‌ایم."
دروازه ‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: "می‌توانید وارد شوید و هر چه قدر دلتان می‌خواهد بنوشید."
- اسب و سگم هم تشنه‌اند.
نگهبان:" واقعأ متأسفم . ورود حیوانات به بهشت ممنوع است."

مرد خیلی ناامید شد، چون خیلی تشنه بود، اما حاضر نبود تنهایی آب بنوشد. از نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اینكه مدت درازی از تپه بالا رفتند،به مزرعه‌ای رسیدند. راه ورود به این مزرعه، دروازه‌ای قدیمی بود كه به یك جاده خاكی با درختانی در دو طرفش باز می‌شد. مردی در زیر سایه درخت‌ها دراز كشیده بود و صورتش را با كلاهی پوشانده بود، احتمالأ خوابیده بود.

مسافر گفت: " روز بخیر!"
مرد با سرش جواب داد.
- ما خیلی تشنه‌ایم . من، اسبم و سگم.
مرد به جایی اشاره كرد و گفت: میان آن سنگ‌ها چشمه‌ای است. هرقدر كه می‌خواهید بنوشید.
مرد، اسب و سگ به كنار چشمه رفتند و تشنگی‌شان را فرو نشاندند.
مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتید، می‌توانید برگردید.
مسافر پرسید: فقط می‌خواهم بدانم نام اینجا چیست؟
- بهشت
- بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمری هم گفت آنجا بهشت است!
- آنجا بهشت نیست، دوزخ است.
مسافر حیران ماند:" باید جلوی دیگران را بگیرید تا از نام شما استفاده نكنند! این اطلاعات غلط باعث سردرگمی زیادی می‌شود! "
- كاملأ برعكس؛ در حقیقت لطف بزرگی به ما می‌كنند. چون تمام آنهایی كه حاضرند بهترین دوستانشان را ترك كنند، همانجا می‌مانند...

بخشی از كتاب "شیطان و دوشیزه پریم" اثر "پائولو كوئیلو"
.




دوشنبه 29 بهمن 1386

بزرگ شدیم...

دوشنبه 29 بهمن 1386

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

بزرگ شدیم...

.

.

بچه که بودیم، تمام زندگی بازی بود. دوستیهامون، دوست داشتنهامون، مهمانی رفتنمان، غذا خوردنمان، خوابیدنمان، حتی بیمار شدنها و غصه خوردنهامون.

و چقدر با تمام بازی بودنش، همه چیز را جدی می گرفتیم. زندگی را، همدیگر را و حتی خود بازی را. با هم می خندیدیم، به هم محبت می کردیم، به هم اخم می کردیم، دعوا می کردیم، قهر می کردیم، آشتی می کردیم و ... دوباره فردا همه چیز از اول.

.

.

یادم است حتی توی همان عالم بچگی به هم کلک نمی زدیم و جرزنها را بازی نمی دادیم. آخه دروغگو دشمن خدا بود! اگه بقیه فکر می کردند که جایی تقلب کردیم، با تمام توانمان سعی می کردیم ثابت کنیم که اینطور نیست.
.

.

بزرگ شدیم و بازیهامون هم بزرگتر شدند. اما نمی دانم چی شد که یادمان رفت ما همان همبازیهای دیروزیم. خواستن اینکه همبازیمان بهمان کلک نزند و جرزنی نکند، توقع بزرگی شد! نمی دانم چی شد که یادمان رفت حتی در مقابل رقیبمان هم صادقانه بازی می کردیم، چه برسد به یار خودمان. یادمان رفت که کلی خدا خدا می کردیم که توی یار کشی با کسی بیفتیم که دوستش داریم و اونوقت با تمام وجودمان مایه می گذاشتیم تا نکند به خاطر ما اون هم ببازد.

شاید از همان روزی که تقلب امتحان های مدرسه و کنکور و دانشگاه شد زرنگی و عادت هر روزه، شاید از همان روزی که من باعث تعجب همه شدم چون تا آخر تحصیلم تقلب نکرده بودم اینطور شد. شاید به همان دلیلی که من هنوز هم راضیم نمره ام کمتر شود اما نمره ام نمره خودم باشد، شاید چون هنوز کسی باور نمی کند که من نمی توانم دروغ بگویم... شاید به خاطر اینهاست که دلم می گیرد.
.

.

بزرگ شدیم و به جای اینکه دلهامون هم بزرگتر بشود، توقعاتمون بزرگتر شد و دلهامون کوچکتر! اونقدر کوچیک که دیگه فقط خودمان تویش جا شدیم. آنقدر کوچیک که اگه نسیمی بوزد، خیلی راحت همه چیز را از توی دلهامون بیرون می برد. حتی با شکوه ترین عشقهامون را. حتی قول و قرارهامون را. حتی...

باورم نمی شود که اینقدر بزرگ شده باشیم!

.

عینا برگرفته از وبلاگ زیبای " دست نوشته ها و اشعار قارون "




پنجشنبه 11 بهمن 1386

Aşk Olmasa Bütün Dünya Efsanedır

پنجشنبه 11 بهمن 1386

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

Aşk Olmasa Bütün Dünya Efsanedır

.

.

.

.

Aşk Olmasa Bütün Dünya Efsanedır

.




دوشنبه 24 دی 1386

امتحان خداوند

دوشنبه 24 دی 1386

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

امتحان خداوند
آهنگری بود كه با وجود رنج های متعدد و بیماری اش عمیقاً به خدا عشق می ورزید. روزی یكی از دوستانش كه اعتقادی به خدا نداشت از او پرسید: «تو چگونه می توانی خدایی را كه رنج و بیماری نصیبت می كند دوست داشته باشی؟»
آهنگر سر به زیر آورد و گفت:«وقتی كه می خواهم وسیله ای آهنی بسازم یك تكه آهن را در كوره قرار می دهم. سپس آن را روی سندان می گذارم و می كوبم تا به شكل دلخواهم درآید. اگر به صورت دلخواهم درآمد می دانم كه وسیله مفیدی خواهد بود اگر نه آن را كنار می گذارم. همین موضوع باعث شده است كه همیشه به درگاه خداوند دعا كنم كه خدایا! مرا در كوره های رنج قرار ده اما كنار نگذار!» یاحق




دوشنبه 17 دی 1386

برداشت آزاد

دوشنبه 17 دی 1386

نوع مطلب :شعر و ادب، 
نویسنده :altshift

برداشت آزاد




  • کل صفحات: 2
  • 1  
  • 2